بیانیهی 700کلمهای روشنفکران
آذربایجان در اعتراض به نقض حقوق بشر در آذربایجان
روشنفکران
و روزنامه نگاران هويت طلب آذربايجان را آزاد کنيد !
متاسفانه هر
روز بر دامنهی
فشار هاي مضاعف بر فعالان و روشنفکران فرهنگی -مدنی آذربايجان افزوده ميشود .
از جمله مواردي
که فعالان آذربايجاني در ماههاي اخير با آن
مواجه بودهاند به اختصار به موارد ذیل میتوان اشاره نمود:
1-احضار و بازداشت دهها فعال فرهنگي -
مدني همزمان با دومين سالگرد قيام خرداد
85 در شهرهای مختلف آذربایجان که منجر به زنداني شدن تعدادي از فعالان شد.
2-دستگيري بيش
از 10 دانشجوي دانشگاههاي آذربايجان که با گذشت بیش از 2 ماه از بازداشت متاسفانه
همچنان در وضعيتي مبهم و بصورت بلاتکليف ،بدون تفهیم اتهام و امکان ملاقات با
خانواده و وکیل ،در نهادهاي امنيتي به سر ميبرند.
3- برخوردهاي فيزيكي و اعمال فشار روانی بر روی فعالان
آذربايجاني که نمونهي بارز آن ضرب و شتم حميد والايي دانش آموخته رشته حقوق که
آثار ضرب و شتم وي در تصاوير منتشره از ايشان
در سايتهاي اينترنتي موجود است.
4-محروم
نمودن فعالان فرهنگی- مدنی تورک از حقوق اجتماعي خود همچون ادامهی تحصيل در
مقاطع تکميلي و اخراج از شغل مواردی از
محروميتهاي اعمال شده ميباشد. نادر مهد قره باغ، صمد پاشایی، ناهید بابازاده و
امین امامی چهار دانشجوی دانشگاه تبریز هستند که کارنامهی آزمون کارشناسی
ارشد آنها ارائه نشد.
5-ايجاد فضاي
رعب و وحشت و امنیتی در مناسبتهاي مختلف از جمله روز جهاني زبان مادري ،سالگرد قيام
خرداد 85، روز بزرگداشت بابک قهرمان ملي آذربايجان ، سالگرد تصويب فرمان مشروطه و حتي
مراسم ترحيم شخصیتهای آذربایجانی همچون مراسم ترحيم دکتر صمد سرداري نيا نويسنده
و محقق تاريخ معاصر.
6-توقيف و
تعطيلي نشريات متعدد و لغو مجوز و امتیازتشکلهای فرهنگي و هنري آذربايجان و فيلتر
کردن سايتهاي هويت خواه.
مواردی که
ذکر شد تنها نمونهي کوچک و مختصری از نقض
حقوق شهروندي فعالان فرهنگي –مدني آذربايجان ميباشد که خواهان برقراري عدالت و احقاق حقوق اوليه انساني در
چارچوب قوانين مصوب کشور هستند که متاسفانه نه تنها به اين مطالبات نادیده گرفته
میشود بلکه همانگونه که ذکر شد فعالان در این راستا متحمل هزينههاي گزافي میشوند.
البته اين مطالبات خواسته طيف يا قشر خاصي از
مردم آذربايجان نیست ،بلکه خواسته اکثريت آذربایجانیها ميباشد که در قیام خرداد سال 85 این امر به شکل بارزی متجلی و متبلور شد.با این وصف، اميد آن ميرفت خروش و صدای اين قيام به
گوش مسئولين هم برسد ولي متاسفانه نه تنها اقدامي در راستای احقاق مطالبات مردمي آذربايجان نشده
،بلكه به شدت برخوردها نيز افزوده شده است .
اگر در
گذشته دستگيري فعالان فرهنگي –مدني آذربايجان با ارسال احضاريه ها صورت ميگرفت ،بعد
از حوادث خرداد 85 دستگيريها بدون اطلاع قبلي و از خانهها ،خوابگاهها ، دانشگاهها
و محل کارها صورت گرفته است که موجب هتک
حرمت فعالان و ورود ضربات روحي شديد به خانوادههایشان میشود.
يکي از اين دستگیریهاي
به اصطلاح امنيتي در تاریخ 20/6/87 در شهر تهران صورت گرفت و در جریان این 19 تن از مهمانان مراسم افطاري
دستگير شدند. در اين مراسم ،که به پاس حضور خانواده عباس لساني( از زندانيان سياسي
آذربايجان که در شهر يزد به صورت تبعيد زنداني است)برگزار شده بود ، که علاوه بر
فعالينی همچون اکبر آزاد (کارشناس مردم شناسي و مولف کتب کودک)، حسن حیدری(معلم)، مهندس
حسن راشدي (مؤلف چندين کتاب در مورد تاريخ و هويت آذربايجان و عضو هيئت تحريريه
نشريه وارليق)، مهندس حسن رحیمی بیات(عضوکمیته
گزارشگران حقوق بشر
)،مهندس عليرضا صرافي (مدير مسئول نشريه توقيف شده ديلماج و عضو شوراي ملي صلح)، صیادمحمدیان(فعال مدنی) ،سعيد موغانلي (شاعر و سردبير نشريه ادبي ياشماق)،عباس نعیمی( کارمند دانشگاهِ تربیت مدرس تهران )،مهدی نعیمی اردبیلی
(شاعرومعلم ) و چندین زن و کودک
خردسال نيز به بازداشتگاهها منتقل شدهاند و متاسفانه با گذشت بيش از دو هفته 9تن
از اين افراد بدون دسترسي به حقوق اوليه و بدون امکان ملاقات با خانواده و وکيل همچنان در بازداشت به سر ميبرند.
بديهي است
که مسائل آذربايجان ،نه با خشونت و تهديد و نقض حقوق بشر، بلکه با ايجاد فضاي
توسعه فرهنگي ،اجتماعي و امکان دسترسي به مطالبات اوليهی آذربايجانيان و ساير
اقوام مرتفع خواهد شد.
لذا ما امضاءکنندگان
اين بيانيه ضمن تقبيح هرگونه خشونت و فشار بر فعالين عرصه مدنی و فرهنگ خواستار رفع
کلیهی نابرابريهاي فوقالذکر و آزادي هرچه سريعتر زندانيان سياسي آذربايجان، خاصه
روشنفکران و دانشجویان آذربايجاني ،که بدون هيچگونه منطق حقوقي
در يک مراسم افطاري دستگير شدهاند،هستيم
.
جمع
آوری امضاء برای این بیانیه در وبلاگ http://azerbaycan700.blogfa.com/ ادامه دارد.